banier
lijntje lijntje
back
Pyjamaschildwants Graphosoma italicum

De pyjamaschildwants is heel gemakkelijk te herkennen: een zwarte schildwants met vijf brede rode strepen op het halsschild. Ook aan de onderkant zijn de wantsen geheel rood, maar nu niet met zwarte strepen, maar met zwarte stippen. Hoewel nauw verwant aan de groene stinkwants en andere stinkerds, ruikt de pyjamaschildwants aangenaam naar appeltjes. De smaak zou voor vogels echter erg vies zijn. Rond de Middellandse Zee komt nog een gelijkende soort voor: Graphosoma semipunctatum, maar die ziet er wat roder uit en heeft 10 grote zwarte stippen op het halsschild in plaats van strepen. De nimfen van de pyjamaschildwants zijn bruinig en vallen veel minder op. Toch zijn ze goed te herkennen aan de dikke lichte streep die op de kop begint en helemaal doorloopt naar het einde van het scutellum. De pyjamaschildwants bereikt een lengte van 8 tot 12mm.

De eitjes worden in het voorjaar gelegd. De larven zien we vervolgens van juni tot in september. Al in juli zien we ook de eerste volwassen dieren. Dat betekent dat we een deel van de zomer volwassen dieren en larven in allerlei stadia naast elkaar kunnen aantreffen. Bij slecht weer en om te overwinteren zoeken de volwassen dieren vaak kiertjes, reetjes en spleetjes uit in boombast. Zowel larven als volwassen dieren zijn gek op schermbloemigen, zoals fluitenkruid en wilde peen. Met name de larven zuigen ook nog wel eens een andere insectenlarve uit, hoewel ze hoofdzakelijk vegetarisch leven. De overwintering duurt vrij lang: de diertjes zijn nauwelijks te zien tussen oktober en mei.

De pyjamaschildwants dook voor het eerst in 1996 in Nederland op, maar heeft ons land daarna razendsnel veroverd. Anno nu kunnen we spreken van een algemeen voorkomende soort. De ontwikkeling in BelgiŽ is gelijk, alleen eerder. Hij heeft een voorkeur voor droge, zanderige plaatsen begroeid met schermbloemigen. Bermen zijn dus ideaal voor dit beestje.

De pyjamaschildwants wordt ook wel de gestreepte schildwants of kortweg de pyamawants genoemd. En hij staat ook wel bekend onder de wetenschappelijke naam Graphosoma italica.

In 2017 werd onomstotelijk bewezen dat alle Europese pyjamaschildwantsen de soort Graphosoma italicum zijn. Daarvoor ging men ervan uit dat het Graphosoma lineatum was, maar dat blijkt een Afrikaanse soort. De verwarring is veroorzaakt door Linnaeus die de soort het eerst omschreef aan de hand van uit Afrika afkomstig museummateriaal.